آخرین خبرها
خانه / آثاری که دوستشان داریم / کوایدان قصه ی ارواح

کوایدان قصه ی ارواح

یادم می‌آید نیمه اول دهه‌ی هفتاد بود. دانشجو بودم. یک عصر جمعه با پیشنهاد دوستم مهدی اسدی رفتیم سینما کریستال. قدیمی‌های سینما که حال و هوای لاله زار و فیلم‌هایش را به خاطر دارند تفاوت سینما کریستال را هم به یاد دارند. مدیر سینما زنده‌یاد صابر رهبر بود. مردی علاقه‌مند که پس از تجربه‌های طولانی در ساخت فیلم‌های سینمایی مدیریت این سینما را بر عهده‌ داشت. همان سال‌های هفتاد یادم هست قفسه‌های کتاب‌های جیبی قدیمی را در سالن انتظار سینما که یک کلکسیون کوچک نوستالژیک بود برای آنهایی که روزی با این کتابها زندگی می‌کردند. سینما کریستال آن زمان‌ها یک ویدئو پروژکتور هم داشت که یک پدیده در زمان خود محسوب می شد.

صابر رهبر مردی  فرهنگی بود. گاه عصرهای جمعه فیلم‌های خاص نمایش می‌داد. یک نسخه‌ی 35 میلیمتری با کیفیت از فیلم کوایدان را داشت. دیدن این فیلم روی پرده اسکوپ با کیفیت سلولویید واقعا لذت بخش بود و هنوز هم فکر می کنم این فیلم، فیلم پرده است. فیلم سالن تاریک است. فیلمی است که فضای ساکت می‌خواهد و در سکوت است که در روحت نفوذ می کند.

نیاز به توضیح نیست که ماساکی کوبایاشی یک فیلمساز ژاپنی فوق العاده است و کوایدان فیلمی است که لذت دیدن فیلمی با تصاویر و خیال غنی  را بر پرده فراهم می‌کند. یک نمونه مثال زدنی از فیلمی که باید دیده شود.

دنیایی از طرح و رنگ و فضا. شاید نمونه متفاوتی که کمتر شبیه آن را دیده باشیم. خیال پردازی تصویری او همراه با موسیقی و جلوه‌های صوتی موزیسین معروف تاروتاکه‌ میتسو با کلام کمی که در فیلم وجود دارد، تجربه‌ی دیدن آن را در سکوت سالن تاریک دو چندان می‌کند.

تاکه میتسو درک بالای خود از موسیقی برای فضاسازی را به نمایش گذاشته است. این از آن فیلم‌هایی است که اگر به رسم بچه‌های امروز روی صفحه موبایل یا تبلت دیده شود انگار دیده نشده است.

 

کوایدان تلفظ قدیم کایدان یعنی داستان ارواح است. فیلم چهار اپیزود دارد که هر کدام به افسانه‌ای از ارواح می‌پردازد. در ویکی پدیا متن خوبی درباره‌ی این فیلم نوشته شده. بخش‌هایی از دو اپیزود فیلم را در اینجا گذاشته‌ام جهت آشنایی بیشتر.

بخشی از اپیزود اول گیسوان سیاه

بخشی از اپیزود دوم زن برفی

 

 

درباره‌ی سعید شاه حسینی

2 نظر

  1. یادمه اولین بار. ده سالم بود که از سینما یک این فیلم رو دیدم ملکه برفی و سیاه گیسو و بریدن گوش عجیب من رو ترسوند و این اعجاز کوبایاشی بزرگ بود 👏👏👏👏

  2. من همیشه عاشق خوندن خاطراتتونم

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

سه × 1 =