آخرین خبرها
خانه / آثاری که دوستشان داریم / موسیقی عصر نو (4) ونجلیس

موسیقی عصر نو (4) ونجلیس

 

ونجلیس (Evángelos Odysséas Papathanassíou) را همه ی مردم ایران شنیده اند. البته اسمش را شاید همه نشنیده باشند اما کارهایش برای همه آشناست. موسیقی او برای بیشتر مردم آشناست. چه کارهایی که برای متن فیلم‌های سینمایی ساخته چه کارهایی که مستقل و برای اجرای کنسرت و نشر آفریده است.

مثلا مردم موسیقی “ارابه های آتش” (Chariot of Fire) را به اسم ورزش و مردم می شناختند چون سالهای شصت یکشنبه شب‌ها از تلویزیون روی تیتراژ اول این برنامه و تصاویر ورزشی پخش می‌شد. البته پر بیراه هم نبود. فیلم ارابه‌های آتش موضوع ورزشی داشت.

موسیقی “فتح بهشت”  CONQUEST OF PARADISE آنقدر دوست داشتنی شد که سالهای دهه‌ی هفتاد به بعد در مناسبت‌های دولتی از رادیو و تلویزیون پخش می‌شد ولی در اصل موسیقی فیلمی بود در ستایش کشف آمریکا. یادم می آید سال 70 هم اتاقی و دوست قدیمی ام رضا عسگری کاست این موسیقی را با خود به خانه آورد و هر دو حیران شدیم. چقدر عالی بود. چقدر پر شکوه.

قطعه‌ی دخترک دریا (La Petite Fille de la Mer) از فیلم مستند (L’Apocalypse des animaux) ساخته ی “فردریک روسیف” سال‌ها در شروع اخبار سراسری تلویزیون پخش می‌شد و عموما نمی دانستیم از ونجلیس است. هنوز با شنیدنش یاد دانه های برف می افتم. یاد قطره‌های باران.

موسیقی Spiral دوران جنگ موسیقی برنامه ی “گزارش هفتگی” بود در شبکه اول. برای نوجوانان دهه شصت آشناست. اما ما هیچکدام نمی دانستیم ونجلیس کیست و چرا برنامه سیاسی در تلویزیون ایران بعد از انقلاب از موسیقی ونجلیس استفاده می کند؟

موسیقی ونجلیس سرشار از تنوع احساس است. گاه هجومی سهمگین دارد و گاه نوازشی عاشقانه. هرگز فراموش نمی کنم اواسط سالهای 70 را که چگونه مسحور او بودم و به دشواری کاست های او را می یافتم و کپی می کردم.

قرار این بود اینجا حرف از منطق و دلیل نباشد و لذت بی فلسفه از موسیقی هدف باشد. فقط همین را می دانم که ونجلیس مثل هیچ کس نیست. کاری به پستی و بلندی آثارش ندارم. او مانند خودش است. حس خودش را دارد که در هیچ کس دیگر این حس وجود ندارد. شیوه ی خودش را دارد. یک موزیسین عصر نو منحصر به فرد است.

 

ارابه های آتش Chariot of Fire

دخترک دریا La Petite Fille de la Mer

تیتراژ پایانی فیلم سینمایی بلید رانر( Blade Runner ) کارگردان، رایدلی اسکات

ادامه دارد…

 

درباره‌ی سعید شاه حسینی

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

دو × پنج =